Eerste intervaltraining van het jaar

Vandaag stond de eerste intervaltraining van 2018 op het programma.  2x (800m-400R-600m-200R-400m-200R-600m-200R-800m-400R).  Pittig dat was meteen duidelijk.  Ik ben al lopend thuis vertrokken naar DCLA en dan nog eens ons opwarmingsrondje alvorens we aan het echte werk beginnen op de piste.  Ik voelde al als ik thuis vertrok dat het moeizaam zou gaan vandaag, dus niet forceren is de boodschap. Na 1 setje houd ik het voor bekeken en loop nog 2 rondjes uit buiten de piste.  Ik zet mijn Garmin op stop en heb 14km, dat volstaat voor vandaag.  Daarna nog een rustige 3km naar huis en that’s it.

Afstand 14km  — Snelheid 13.9km/u

Afstand 3km  — Snelheid 12.1km/u

Advertenties

Eerste kilometers van het jaar 2018

Vandaag mijn eerste kilometers van het nieuwe jaar gelopen.  Na het uitgebreide eten en drinken van de voorbije week was het de moment om er opnieuw in te vliegen.  Alhoewel het maar een kort loopje was deed het wel deugd en ging het redelijk goed.

Afstand —> 12km                                                                                                               Snelheid –>13.4km/u

Jaaroverzicht 2017

2017 is voorbij en ik ben er niet boos om.  Het was een jaar waarvan ik het grootste deel ervan in de lappenmand heb gelegen en veel tijd bij de kine heb doorgebracht.  Sinds september ben ik opnieuw aan het lopen zonder verdere opvolging en het gaat met ups en downs. Ik moet wel op regelmatige tijdstippen oefeningen blijven doen want anders speelt de knie weer op.  Sommige dagen/weken gaat het goed en dan is er weer een periode dat het minder gaat en dan heb ik het niet alleen over de knie maar vooral ook mentaal.  Dat komt omdat mijn loopniveau op dit moment niet is zoals ik het zou willen en dat het zeer traag vooruit gaat om progressie te boeken. Hierdoor ga ik ook forceren en dat voel ik telkens weer na een zware training waar ik diep heb moeten gaan.  Dan ben ik echt ziek, last van maag en darmen…..Het loopniveau bij de Brokkenlopers is ondertussen ook enorm gestegen, door jongens die enorme vooruitgang hebben geboekt en ook door een aantal nieuwe jonge lopers die erbij zijn gekomen, waardoor het mij nog moeilijker lijkt om terug te komen.  Maar geduld is een mooie deugd zegt het spreekwoord en dus houden we vol.  Eind december heb ik toch mijn steentje bijgedragen aan de Warmste Week van StuBru door 21km te lopen op de Warmathon.  Dus conditioneel zit het nog redelijk ok aan de snelheid kunnen we wel werken.

Ik hoop dus op een beter loopjaar in 2018.

Paasoverzicht

Lang geleden dat ik nog iets gepost heb en dat betekent meestal niet veel goed.  Na mijn  50km op de Warmathon en mijn bevredigende Corrida heb ik nog niet veel loopplezier beleefd dit jaar.  Het begon met lichte pijn in mijn linkerknie die steeds erger begon te worden iedere keer ik liep.  Bij mijn laatste loopjes kwam de pijn opzetten na ongeveer vijftien à twintig minuten en dan was er van lopen geen sprake meer.  Ik herken de pijn en de symptomen, drie jaar geleden had ik ongeveer dezelfde problemen na ook te veel te lopen zonder deftig voorbereid te zijn geweest.   Ik besluit toch maar een sportdokter te raadplegen en deze stelt vast dat het een kraakbeenletsel is (slik).  We besluiten om een inspuiting met Hyaluronzuur in de knie te zetten en hopen dat dit het probleem kan verhelpen.  Dit verloopt niet zonder slag of stoot en bezorgt me eigenlijk redelijk wat pijn.  Ik wil geen verdere inspuitingen of eender wat aan mijn knie zonder te weten wat er juist scheelt, en op dinsdag 21 februari ga ik onder de MRI scan.  Na twee dagen kennen we de uitslag en het verdict is hard….. progressief kraakbeenletsel en opnieuw botoedeem.  Enkele maanden aan de kant, dat staat sowieso vast en dan maar hopen dat het kraakbeenletsel niet te erg is. De dokter stuurt me door naar een kine en een kniespecialist.  Ondertussen blijf ik lopen, een keer 10 km dan weer 5km, de ene keer gaat dat redelijk de andere keer weer veel minder.  Op dinsdag 13 maart heb ik een eerste afspraak bij de kine (Dennis Laerte), in de hoop dat hij mij verder kan helpen.  Mijn eerste sessie duurt anderhalf uur en hierin moet ik bepaalde oefeningen doen om te zien wat er juist mis is en wat er staat te gebeuren en wat de verwachtingen en doelen zijn.  Botoedeem kunnen we al bijna uitsluiten, want daar kan je niet met lopen, dat herinner ik me trouwens van de vorige keer, ik kon toen geen 500 meter lopen zonder pijn.  Wat wel is, er zal wel kraakbeenletsel zijn, maar niet in die mate dat het zoveel pijn veroorzaakt bij het lopen.  Bon, na het eerste gesprek begin ik stilletjes te hopen dat het nog meevalt. De tweede keer bewerkt hij mijn “hamstrings” en dit is behoorlijk pijnlijk, ik krijg ook goed nieuws en dat is dat ik 12 minuutjes per dag mag lopen, maar ook dat ik bepaalde oefeningen dagelijks thuis zal moeten doen.  Wow denk ik, dat is niet veel maar hier kan ik mij al aan optrekken.  Na de tweede week mag ik al een kwartiertje lopen en ik moet zeggen de pijn blijft weg (hout vasthouden).  Ondertussen zijn we half april en is mijn volume al opgetrokken naar een dag 30 minuten en dan een dag 40 minuten.  De knie voelt nog niet helemaal ok maar tijdens het lopen komt die pijn alvast niet meer opzetten. Op 19 april heb ik een afspraak met een kniespecialist maar hier stel ik al niet veel hoop op, het gaat goed met mijn dagelijkse oefeningen en mijn wekelijks bezoek bij de kine dat ik eigenlijk geen ander nieuws wil horen.  Ik hoop alleen maar dat ik terug aan het lopen geraak zonder al te veel last van de knie en dat ik binnenkort terug een deftige duurloop kan afwerken.  Al de loopplannen voor dit jaar zijn opgeborgen en ik focus mij nu al, das vroeg ik weet het, op 2018.

Eindjaarscorrida Leuven

Na mijn 50km van verleden week donderdag stond er vandaag de Corrida op de agenda.  Vrijdag had ik geweldig veel pijn aan mijn linkerknie, ik kon zelfs niet normaal wandelen, mijn rug deed ook pijn maar da viel nog mee.  Op zaterdag ging het al iets beter en op zondag nog iets beter.  Vandaag met een klein hartje naar Leuven en me redelijk achteraan in het pak gezet met de bedoeling heel rustig te lopen en hopelijk zonder pijn.  Het startschot klinkt en het duurt een hele poos voor ik over de startmat ga en dan kunnen we er aan beginnen.  Ik zit vol adrenaline, voel nergens een pijntje en ga snel van start en begin mensen in te halen.  Af en toe kijk ik op mijn Garmin en kan het bijna niet geloven, ik denk dat da spel aan het flippen is,  ik loop te snel dit kan niet.  In het begin is het moeilijk om lopers in te halen en moet op het voetpad en slalommen en van links naar rechts maar mijn snelheid blijft voor mijn doen redelijk hoog.  Halverwege denk ik zelfs dat ik onder de vijftig minuten zou kunnen eindigen stel je dat voor.  Maar ik krijg het af en toe moeilijk, kilometer acht en elf gaan moeizaam waardoor ik weet dat ik het niet haal.  Toch loop ik nog een zeer snelle laatste kilometer van 3:33 (ik zat niet bij iemand op de fiets) waardoor ik binnen kom in een tijd van 50:46 wat tegen 14.4km/u is.   Eigenlijk kan ik hier alleen maar tevreden mee zijn, dit had ik voor de start zelfs niet durven dromen, het was een goede afsluiter van een jaar met ups en downs en mijn eerste serieuze loopdip.  Van de Brokkenlopers, mijn vaste loopgroep, heeft iedereen fantastisch gelopen met een paar zeer snelle tijden.  Proficiat mannen!   Deze avond Simon nog tegen gekomen die als seingever op de Corrida was en die nu zomaar eventjes 23km afgehaspeld heeft.

Prettig Eindejaar Iedereen!!!!

Warmathon voor de warmste week van StuBru

Met de pijn in mijn rug is het afwachten of ik op donderdag de warmathon kan lopen.  Op maandag doe ik een kort testloopje van slechts 4km en dat gaat redelijk en ik durf de volgende dagen eigenlijk niet meer te lopen, bang dat ik ben om terug iets te voelen in mijn rug.  Donderdag is dan zover…  van twee tot zes is er de warmathon van Studio Brussel in het Provinciaal Domein van Kessel-Lo.  Mijn eerste idee een paar weken geleden was gewoon om zes uur te lopen en hopen om zestig kilometer te halen maar vandaag zijn we al blij dat we ons steentje kunnen bijdragen voor het goede doel. Ik ga starten en lopen zolang ik kan zonder een echt doel voor ogen. Bij de start om twee uur is er echt niet veel volk aanwezig, ik denk ongeveer een 100 tal deelnemers en ik start samen met Simon en Dieter, enfin alleen de eerste meter want die mannen vliegen weg en gaan er als een pijl vandoor.  Ik laat me ook meeslepen en loop een redelijk snel eerste uur, de rug en mijn pijnlijke knie bezorgen me voorlopig weinig last hopelijk blijft dit zo, ik loop dan ook nog met een rugzakje met 2 bananen en een flesje Cola omdat er nergens bevoorrading is. Na twintig kilometer moet ik het tempo al laten zakken en beginnen de eerste pijntjes toch op te komen te beginnen met de knie.  Af en toe stop ik eens om een slokje te nemen en neem ook heel af en toe een stukje banaan, en ook om af en toe het thuisfront te informeren dat ze zich geen zorgen hoeven te maken.  Ondertussen is er ook steeds meer volk op het parcours en dit komt ook de sfeer ten goede, hoe meer zielen hoe meer vreugd.  Bij mij gaat het verval steeds sneller en doet ook mijn rug al redelijk pijn en ik beslis dat ik stop eenmaal ik de vijftig kilometer gehaald heb, ondanks de aanmoedigingen en de geweldige sfeer die er ondertussen is.  Ik krijg af en toe Simon naast mij om me moed in te spreken en dat helpt me toch altijd weer even verder – merci Simon.  Rond zes uur staat Jeroen me op te wachten met water en banaan in de aanslag om mij te voorzien van de hoognodige brandstof en met mij de laatste kilometers af te werken.  Ondertussen zijn ook Sofie, Amber en Lars aangekomen met de nodige bevoorrading en dat is echt nodig want de tank is zo goed als volledig leeg.  Jeroen blijft naast me lopen ondanks het ondertussen lage tempo (merci Jeroen) en houd me aan de praat zodat ik niet aan mijn rug of pijnlijke knie kan denken, ik tel alleen in mijn hoofd de kilometers af.  Ik passeer nog eenmaal de finishlijn en moet nog een paar honderd meter lopen om vijftig kilometer te hebben, ik loop nog één meetmat over en hou het dan voor bekeken.  Ik geef Jeroen een dikke dankknuffel en ga dan rustig terug naar de finish waar Sofie, Amber, Lars, Kris en Paulien mij opwachten terwijl Jeroen zelf nog een paar rondjes afwerkt.  Ik ben blij dat het er op zit en ben moe en verga van de honger. Het was een geweldige ervaring in een geweldige sfeer en ik heb ondanks de pijnlijke rug en knie ervan genoten van begin tot einde.  Later op de avond blijkt dat ik 20 rondjes heb afgewerkt, goed voor 52 kilometer en de meeste van Vlaams-Brabant.  Ik wil iedereen bedanken die me aangemoedigd heeft langs de kant, via telefoon of via sms.  Ook Jeroen en Simon dikke merci.

Bedankt iedereen!

 

Terug naar af

De rugpijn die ik vorige week opgelopen heb is nog niet veel beter, dju toch.  Na 4 dagen rust wil ik op woensdag toch deelnemen aan de intervaltraining en bij het inlopen valt het nog goed mee, maar als het sneller gaat dan voel ik toch dat het niet in orde is.  Ik maak de opwarming mee af en de eerste versnellingen doe ik ook nog maar dan laat ik het voor wat het is.  De pijn komt terug opzetten en ik neem geen risico’s.  Op donderdag kan ik het niet laten en  trek er toch op uit voor een kort duurloopje van  10km tegen 13km/u met toch af en toe een korte stop en daarna nog even met Hazel uitlopen maar de rug is niet echt ok en ik beslis deze week niet meer te lopen. Afwachten en hopen dat het tegen volgende week beter gaat.

Straffe week

Deze week was nog is een week met redelijk veel kilometers.  Op maandag een rustige start met slechts 6km om de week goed in te zetten, op dinsdag 12km aan iets sneller tempo en daarna nog 4km uitgelopen met Hazel.  De grootste brok was voor woensdag, met in de vroege nammidag 13.1km en dan later op de dag nog een intervaltraining met de Brokkenlopers.  Inlopen, dan 5x 600-200R, 4x de heuveltjes op en dan nog 4x 800-400R en uitlopen wat mijn dagtotaal op 30.5km brengt. Op donderdag een rustige 10.km en op vrijdag een duurloop van 17.6km.  Normaal was er op zaterdag en zondag ook een duurloop gepland maar kerstmis met een echte kerstboom in huis heeft daar anders over beslist.  Met de kerstboom uit de auto te halen is er iets in mijn rug geschoten en is er van lopen niks in huis gekomen, de leeftijd laat zich daar toch voelen. Afwachten en hopen dat het snel over gaat.

Weektotaal   80Km

Koud weekend

Zoals verwacht is er van lopen deze week niet veel in huis gekomen.  Woensdag heb wel veel kilometers kunnen maken dat was het dan ook.  Op vrijdag heb ik de duurloop aan mij laten voorbijgaan wegens barstende hoofdpijn en te moe.  Op zaterdag toch laat in de namiddag tijd gemaakt om een toertje te doen van een 10,5km en direct aansluitend nog 4,5km met Hazel, toch een 15km tezamen.  Vandaag was het ook weer zoeken om toch ergens te kunnen gaan lopen, 5km alleen en dan Hazel opgepikt en er nog 5km bijgedaan.  Snel is het dit weekend niet gegaan, ik vond het echt te koud, geef mij maar 30° meer.  Mijn weektotaal is dus “slechts” 57km, maar dat was ingecalculeerd.  Volgende week hoop ik op een paar kilometers meer, we zien wel.  Ik heb mij ondertussen ingeschreven voor de warmathon van de “Warmsteweek” in het provinciaal domein in Kessel-Lo op donderdag 22 december tussen 14u en 20u.  Allen daar heen zou ik zeggen en meelopen voor het goede doel.  Op maandag 26 december staat de Corrida van Leuven op de agenda en ook daar ben ik voor ingeschreven, ik zal zien wat er daar nog – of terug in de benen zit.