Paasoverzicht

Lang geleden dat ik nog iets gepost heb en dat betekent meestal niet veel goed.  Na mijn  50km op de Warmathon en mijn bevredigende Corrida heb ik nog niet veel loopplezier beleefd dit jaar.  Het begon met lichte pijn in mijn linkerknie die steeds erger begon te worden iedere keer ik liep.  Bij mijn laatste loopjes kwam de pijn opzetten na ongeveer vijftien à twintig minuten en dan was er van lopen geen sprake meer.  Ik herken de pijn en de symptomen, drie jaar geleden had ik ongeveer dezelfde problemen na ook te veel te lopen zonder deftig voorbereid te zijn geweest.   Ik besluit toch maar een sportdokter te raadplegen en deze stelt vast dat het een kraakbeenletsel is (slik).  We besluiten om een inspuiting met Hyaluronzuur in de knie te zetten en hopen dat dit het probleem kan verhelpen.  Dit verloopt niet zonder slag of stoot en bezorgt me eigenlijk redelijk wat pijn.  Ik wil geen verdere inspuitingen of eender wat aan mijn knie zonder te weten wat er juist scheelt, en op dinsdag 21 februari ga ik onder de MRI scan.  Na twee dagen kennen we de uitslag en het verdict is hard….. progressief kraakbeenletsel en opnieuw botoedeem.  Enkele maanden aan de kant, dat staat sowieso vast en dan maar hopen dat het kraakbeenletsel niet te erg is. De dokter stuurt me door naar een kine en een kniespecialist.  Ondertussen blijf ik lopen, een keer 10 km dan weer 5km, de ene keer gaat dat redelijk de andere keer weer veel minder.  Op dinsdag 13 maart heb ik een eerste afspraak bij de kine (Dennis Laerte), in de hoop dat hij mij verder kan helpen.  Mijn eerste sessie duurt anderhalf uur en hierin moet ik bepaalde oefeningen doen om te zien wat er juist mis is en wat er staat te gebeuren en wat de verwachtingen en doelen zijn.  Botoedeem kunnen we al bijna uitsluiten, want daar kan je niet met lopen, dat herinner ik me trouwens van de vorige keer, ik kon toen geen 500 meter lopen zonder pijn.  Wat wel is, er zal wel kraakbeenletsel zijn, maar niet in die mate dat het zoveel pijn veroorzaakt bij het lopen.  Bon, na het eerste gesprek begin ik stilletjes te hopen dat het nog meevalt. De tweede keer bewerkt hij mijn “hamstrings” en dit is behoorlijk pijnlijk, ik krijg ook goed nieuws en dat is dat ik 12 minuutjes per dag mag lopen, maar ook dat ik bepaalde oefeningen dagelijks thuis zal moeten doen.  Wow denk ik, dat is niet veel maar hier kan ik mij al aan optrekken.  Na de tweede week mag ik al een kwartiertje lopen en ik moet zeggen de pijn blijft weg (hout vasthouden).  Ondertussen zijn we half april en is mijn volume al opgetrokken naar een dag 30 minuten en dan een dag 40 minuten.  De knie voelt nog niet helemaal ok maar tijdens het lopen komt die pijn alvast niet meer opzetten. Op 19 april heb ik een afspraak met een kniespecialist maar hier stel ik al niet veel hoop op, het gaat goed met mijn dagelijkse oefeningen en mijn wekelijks bezoek bij de kine dat ik eigenlijk geen ander nieuws wil horen.  Ik hoop alleen maar dat ik terug aan het lopen geraak zonder al te veel last van de knie en dat ik binnenkort terug een deftige duurloop kan afwerken.  Al de loopplannen voor dit jaar zijn opgeborgen en ik focus mij nu al, das vroeg ik weet het, op 2018.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s