Warmathon voor de warmste week van StuBru

Met de pijn in mijn rug is het afwachten of ik op donderdag de warmathon kan lopen.  Op maandag doe ik een kort testloopje van slechts 4km en dat gaat redelijk en ik durf de volgende dagen eigenlijk niet meer te lopen, bang dat ik ben om terug iets te voelen in mijn rug.  Donderdag is dan zover…  van twee tot zes is er de warmathon van Studio Brussel in het Provinciaal Domein van Kessel-Lo.  Mijn eerste idee een paar weken geleden was gewoon om zes uur te lopen en hopen om zestig kilometer te halen maar vandaag zijn we al blij dat we ons steentje kunnen bijdragen voor het goede doel. Ik ga starten en lopen zolang ik kan zonder een echt doel voor ogen. Bij de start om twee uur is er echt niet veel volk aanwezig, ik denk ongeveer een 100 tal deelnemers en ik start samen met Simon en Dieter, enfin alleen de eerste meter want die mannen vliegen weg en gaan er als een pijl vandoor.  Ik laat me ook meeslepen en loop een redelijk snel eerste uur, de rug en mijn pijnlijke knie bezorgen me voorlopig weinig last hopelijk blijft dit zo, ik loop dan ook nog met een rugzakje met 2 bananen en een flesje Cola omdat er nergens bevoorrading is. Na twintig kilometer moet ik het tempo al laten zakken en beginnen de eerste pijntjes toch op te komen te beginnen met de knie.  Af en toe stop ik eens om een slokje te nemen en neem ook heel af en toe een stukje banaan, en ook om af en toe het thuisfront te informeren dat ze zich geen zorgen hoeven te maken.  Ondertussen is er ook steeds meer volk op het parcours en dit komt ook de sfeer ten goede, hoe meer zielen hoe meer vreugd.  Bij mij gaat het verval steeds sneller en doet ook mijn rug al redelijk pijn en ik beslis dat ik stop eenmaal ik de vijftig kilometer gehaald heb, ondanks de aanmoedigingen en de geweldige sfeer die er ondertussen is.  Ik krijg af en toe Simon naast mij om me moed in te spreken en dat helpt me toch altijd weer even verder – merci Simon.  Rond zes uur staat Jeroen me op te wachten met water en banaan in de aanslag om mij te voorzien van de hoognodige brandstof en met mij de laatste kilometers af te werken.  Ondertussen zijn ook Sofie, Amber en Lars aangekomen met de nodige bevoorrading en dat is echt nodig want de tank is zo goed als volledig leeg.  Jeroen blijft naast me lopen ondanks het ondertussen lage tempo (merci Jeroen) en houd me aan de praat zodat ik niet aan mijn rug of pijnlijke knie kan denken, ik tel alleen in mijn hoofd de kilometers af.  Ik passeer nog eenmaal de finishlijn en moet nog een paar honderd meter lopen om vijftig kilometer te hebben, ik loop nog één meetmat over en hou het dan voor bekeken.  Ik geef Jeroen een dikke dankknuffel en ga dan rustig terug naar de finish waar Sofie, Amber, Lars, Kris en Paulien mij opwachten terwijl Jeroen zelf nog een paar rondjes afwerkt.  Ik ben blij dat het er op zit en ben moe en verga van de honger. Het was een geweldige ervaring in een geweldige sfeer en ik heb ondanks de pijnlijke rug en knie ervan genoten van begin tot einde.  Later op de avond blijkt dat ik 20 rondjes heb afgewerkt, goed voor 52 kilometer en de meeste van Vlaams-Brabant.  Ik wil iedereen bedanken die me aangemoedigd heeft langs de kant, via telefoon of via sms.  Ook Jeroen en Simon dikke merci.

Bedankt iedereen!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s